Dr med. Jerzy Masior (1924 – 2003) lekarz, żeglarz, malarz, żołnierz Armii Krajowej, poeta, animator kultury, patriota, społecznik, który piastował wiele funkcji w mieście. Urodził się w Chodorowie pod Lwowem. Potem losy rzuciły go do Nowego Sącza, gdzie był uczniem Szkoły Podstawowej Nr 1 im. Adama Mickiewicza.
Lata młodzieńcze spędził we Lwowie i tam 
zastała go II wojna światowa. Byłżołnierzem Armii Krajowej i został odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Obrony Lwowa, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.
Po wojnie rozpoczął studia na Akademii Medycznej we Wrocławiu i tam pozostał do 1962 r. jako asystent i współpracownik prof. Edwarda Szczeklika, a następnie objął stanowisko ordynatora oddziału wewnętrznego szpitala w Gorlicach.
W roku 1967 powtórnie powrócił do Nowego Sącza i już do końca swego życia był wierny temu miastu. Dał się poznać jako wspaniały lekarz, niestrudzony społecznik, organizator i animator kultury. Jako lekarz długie lata pracował w lecznictwie kolejowym - tu miał plany budowania szpitala kolejowego w Nowym Sączu, potem utworzył spółdzielnie lekarską, kierował poradnią internistyczno – konsultacyjna oraz stworzył i kierował przez ponad 20 lat Wojewódzkim Ośrodkiem Doskonalenia Kadr Medycznych w Nowym Sączu. Był również nauczycielem przedmiotów zawodowych w Liceum Medycznym w Nowym Sączu.
Przez wszystkie lata był aktywnym działaczem PTTK , gdzie zajmował się żeglarstwem piastując stanowisko komandora YC PTTK Beskid. Wybudował w Znamirowicach przystań dla żeglarzy z bazą noclegową i hangarami, która to przystań teraz nosi jego imię.
Chętnie angażował się w wiele spraw związanych z miastem. Przez kilka kadencji był radnym Nowego Sącza. Marzyła mu się odbudowa naszego zamku. Obok pracy zawodowej Jerzy Masior prowadził działalność artystyczną. Pisał wiersze, książki, piosenki, wspomnienia, artykuły. Wydał kilka tomików poezji o tematyce sądeckiej m.in. „Prefacje sądeckie”, „W Uhryniu i okolicy”, „Kwiaty z tamtych lat”, „Chodzenie na wiatr”, „Z krwi i cieni”, „Wzgórza w łagodność pochylone”, „Leśne przypomnienia”, „Po drodze do Kamiannej”, oraz książkę pt. Przetakówka”. W ostatnich latach swoje serce i zainteresowania skierował w stronę Lwowa. Napisał mnóstwo wierszy o mieście swojej młodości m.in.: „Widnokręgi do powtórzenia”, „Nasłonecznienie”, „Czas bywa ciszą”, „Tyle Cię wszędzie”, „Z Łyczakowa z bliska i z daleka”, „33 wiersze stamtąd”.
Doktor Masior zajmował się również teatrem. Przez kilka lat pracując ze sceną poetycką Teatry im. B. Barbackiego w Nowym Sączu.Tworzył spektakle i koncerty poetycko-muzyczne orazwspółpracował z wieloma szkołami tworząc w nich zespoły wokalne, które śpiewały piosenki o tematyce lwowskiej. Jako prezes Towarzystwa Miłośników Lwowa organizował wyjazdy do Lwowa i sam był przewodnikiem po tym mieście.
Ogromną pasją Masiora było malowanie. Z dużym pietyzmem starał się utrwalać pejzaż wiejski, zmienność przyrody i przemijające piękno świata, który go otaczał. Sam uważał się za dokumentalistę, malarza w pełni realistycznego. Doczekał się kilku wystaw indywidualnych m.in. w Klubie Ziemi Sądeckiej w N. Sączu , w Muzeum Okręgowym, w BWA, w Galerii Dudów w Jazowsku, a także we Wrocławiu. W jego twórczości widzimy ogromna wrażliwość i miłość do człowieka i przyrody. Można sądzić, że jako Lwowiak - serdeczny, otwarty drugi Lwów odnalazł w Nowym Sączu.
Za działalność na rzecz miasta Nowego Sącza został odznaczony Złotą Tarczą Herbową. Otrzymał również Order Przyjaznych Serc od Związku Sądeczan.
Wybrane obrazy:
